Eigen verslag van de allereerste Lente Equinox spirituele reis naar Glastonbury

We gaan groeien!

Uit de reisdagboeken van Nathascha

Lente Equinox in Avalon"Er is geen begin aan dit verhaal, evenmin is er een einde. Mijn ervaringen met de Spirit van Avalon zijn er gewoon. Deze onzichtbare kracht uit zich op precies het juiste moment. De avonturen waarbij de kracht en de magie van Avalon zich op meer dan één manier toonde, zijn de meest verbazingwekkende, liefdevolle, magische en plezierigste momenten van mijn leven. Door deze met jou te delen hoop ik dat ook jouw hart geïnspireerd mee mag zingen op het magische lied van Liefde."

Voorafgaande aan mijn reizen naar Avalon beleefde ik een periode waarin de Liefde in mijn uiterlijke wereld op een zeer laag pitje stond. Maar juist door deze moeilijke tijd vond ik de Liefde binnen in mijzelf. En hier heeft de Natuur en haar wezens een behoorlijke hand in gehad. Zij leidde mij naar mijn innerlijk, een plek die ik al zo lang niet had bezocht. In eerste instantie vond ik er pijn, verdriet en teleurstelling. Maar door de nimmer aflatende liefde van onze Aardemoeder en de natuur begon ik voorbij deze laag van verdriet te zien. Het heeft tijd gekost eer ik de Liefde in mezelf terug vond want er waren inzichten die niet altijd even leuk waren om naar te kijken. Ik herinner me nog levendig het ergste moment: ik had een huisje in het bos geboekt en bracht een weekend alleen door in het gezelschap van mijn trouwe hond. Tijdens een meditatie kwam ik erachter dat ik niet van mezelf hield. Ik dacht dat ik dat wel deed, maar tijdens die ene meditatie trof dit inzicht mij met volle kracht. In een oneindige flits van hartverscheurende, aaneengeregen herinneringen aan momenten uit het verleden werd het mij pijnlijk duidelijk gemaakt. Ik kon het bijna niet geloven met mijn verstand maar mijn hart liet mij merken dat het waar was. Mijn lichaam schokte op de lange teugen van eindelijk naar buiten tredend innig verdriet. Terwijl ik mijn hart vrij huilde lag mijn hond al die tijd stil naast me en zijn rots-in-de-branding uitstraling hielp mij enorm. Dit was in augustus en in november moest ik mijn hondenvriend in liefde laten gaan want zijn oude lichaam kon zijn sterke geest niet meer dienen. Hij was zover hij kon geven meegegaan op mijn pad en had zich trouw van zijn taak gekweten. Nu wist hij dat hij de stok moest doorgeven aan een ander.

De bevrijding van deze diep verborgen emoties tijdens het weekend in het bos, en de dood van mijn geliefde hond drie maanden later werkten als een katalysator voor dat wat komen ging. In dat najaar waarin de emotionele dalen elkaar in rap tempo opvolgden begon ik mijzelf op allerlei manieren te eren en nam (radicale) beslissingen. Één van deze beslissingen was dat ik een reis naar Glastonbury, bekend als het uiterlijke deel van het innerlijke Avalon, boekte. Ik zou meegaan met een klein reisgezelschap dat geleid werd door een Priesteres van Avalon. Ik had al langer met het idee in mijn hoofd rondgelopen om naar Glastonbury te gaan en ik had géén enkel idee waarom! Ik voelde dat ik er als het ware naartoe werd "geroepen". Een innerlijke roep die steeds sterker werd totdat ik er niet meer omheen kon. Ik wist toen nog niet wat Avalon werkelijk inhield. Net zo min wist ik iets over Glastonbury. Alles zou nieuw voor me zijn.

De tijd tussen het moment van boeken en het daadwerkelijke vertrek was een stormachtige tijd, en dat is zacht uitgedrukt. Een alles verpletterende vloedgolf zou een betere benaming zijn. Mijn beslissingen veranderden mijn leven en nieuwe kansen begonnen zich voor te doen. In deze turbulentie en chaos leerde ik veel over mezelf en over de magie van het leven!

En zo begint het Avalon avontuur...

Vredig bankje met uitkijk over de Chalice Well bronHet is twintig voor vijf in de vroege Engelse ochtend als een koor van vogels mij wakker fluiten. Ineens ben ik klaar wakker als ik besef waar ik ben. Het is mijn eerste ochtend in Avalon en ik voel een sterke drang om mij warm aan te kleden en de Chalice Well tuin in te gaan om de koude lentezon te verwelkomen, samen met de vogels. Stilletjes sta ik op en als een vleugje wind beweeg ik mij door het knusse huisje dat nog de rust van de slaap uitademt. Mijn reisgenoten slapen nog diep terwijl ik door de achterdeur verdwijn in de frisse ochtendschemer. Een gevoel van avontuur en blijde verwachting overvalt mij wanneer ik mij in het donker voortbeweeg over de smalle paadjes van de tuin. Deze plek is nieuw voor me en in het donker herken ik niets. Er is slechts mij, de vogels, de wind en de natuur zelf! Heerlijk. Ik stop heel even om een aantal flinke teugen aarde-energie in te ademen. Daarna neem ik de stenen traptreden die bij de bron hogerop voeren op en neem plaats op een overkapte houten tuinbank die achter twee statig grote dennen staat. Zittend op het vochtige bankje, en tussen de twee oude, bijna magisch aanvoelende bomen door zie ik de verzonken bron liggen die de naam Chalice Well draagt en die onlosmakelijk verbonden is met de mystiek van de Heilige Graal en Koning Arthur. De legende gaat dat Koning Arthur na zijn laatste veldslag hevig gewond naar Avalon is gebracht en dat hij door het water van deze helende bron is genezen. Het is niet na te gaan of het verhaal waar is, maar wat ik wel voel is een mystiek die iets met me doet.

In de stille ochtendschemer stem ik mij af op de omgeving. "Niet meer denken, alleen nog voelen" is de boodschap die ik mezelf geef. Niet meer denken is de stilte en vrede ervaren in mijn hoofd die ontstaan is nadat ik alle gedachten heb waargenomen en ze ook weer heb laten gaan. Ik hou niet vast aan de gedachten, ik volg ze niet. Het is alsof een gedachte mijn pad kruist en me uitnodigt zijn pad mee te bewandelen, ja, zelfs misschien wel aan mijn broekspijpen hangt en smeekt om mee te gaan, maar ik loop mijn eigen pad rechtdoor, op weg naar het kalme meer aan het eind van mijn wandeling. Na een poosje wordt het steeds makkelijker om geen aandacht meer aan mijn drukke gedachten te schenken en in plaats daarvan is er enkel nog bewustzijn dat opmerkt wat er in mijn lijf en hart leeft. En het is in die staat dat ik een tijdloze tijd luister naar alles om mij heen op deze wonderschone plaats. Ik vroeg aan de Natuur, de Godin, aan mijn liefste zielspartner Mario en aan mijn energetische begeleiders om mij te helpen bij mijn innerlijke heling. En aan deze specifieke plek vroeg ik "om mij te helpen om te leren open te staan voor de magie van het leven". Het zou pas enkele reizen en avonturen verder zijn voordat ik mij deze wensen en gebeden, hier in de stilte van de ochtendtuin, weer zou herinneren. En dat ik, wanneer ik terug kijk op alles, de werkelijke grootsheid en schoonheid van het antwoord op mijn roep zie.

Na een poosje van heerlijke stille tijd hoor ik hoe voetstappen op het pad naderden en ik zie een vrouw van middelbare leeftijd een groot bloemstuk neerleggen en liefdevol schikken op de stenen rand van de Chalice Well bron. Ik ben de toeschouwer, zij ziet mij niet zitten tussen de bomen. Om er zeker van te zijn dat ik haar niet laat schrikken wanneer zij door een geluid of beweging van mij mijn aanwezigheid plots zou opmerken, neem ik me voor om "onzichtbaar" te worden door samen te smelten met mijn omgeving. Het lukt wonderwel. Ik voel hoe ik uitgerekt en dunner wordt en hoe mijn bewustzijn zich uitstrekt tot deze gehele plek. Ik ben volop aanwezig en in tegenstelling tot het gevoel van dun en uitgerekt te zijn ben ik toch omvangrijker geworden. Verklaren kan ik het niet, maar het werkt; ik blijf onopgemerkt. De vrouw is klaar en vertrekt weer. Ik wacht totdat ik geen voetstappen meer hoor en sta dan op om terug te lopen naar het huurhuisje en mijn reisgenoten. Ik draag nooit een horloge maar ik vermoed dat mijn reisgenoten zich nu klaar maken om deel te gaan nemen aan de Lente Equinox ceremonie die straks in deze tuinen gaat plaatsvinden. Ik verheug me er op! Mijn eerste ceremoniële viering op mijn pad in Avalon. Ik heb geen enkel idee wat me te wachten staat. Maar ik verwelkom het avontuur met open armen.

Roodborstje in de Chalice Well Peace GardenBij mijn aankomst in Avalon werd ik vrijwel meteen verwelkomd door een stoutmoedig roodborstje. Het gebeurde tijdens de eerste verkenningstocht van de Chalice Well tuinen die aan ons huurhuisje grensden. Ik kwam toen uiteindelijk terecht in de hoger gelegen weide waar twee houten bankjes een stenen fonteintje flankeerden. Ik ging zitten om het zicht op me in te laten werken. Het zacht kletterende water en de frisse wind brachten mijn hoofd tot rust. Ik zuchtte eens diep. Héérlijk! Een van onze medereizigsters kwam op het bankje tegenover mij zitten en ook zij genoot van het uitzicht en de stilte. Een roodborstje verbrak deze stilte toen het vanuit het niets opdook en op ongeveer twintig centimeter afstand voor mijn hart in de lucht stopte en vrolijk op die plek begon te fladderden alsof het een kolibrie was. Ik hield mijn adem in. Dit had ik nog nooit meegemaakt! Ik keek naar mijn reisgenote en ook zij keek met ingehouden adem naar onze gevleugelde vriend. Wat een magisch moment. Ik kon voelen hoe dit kleine vogeltje met zijn gefladder meer ruimte vrijmaakte in mijn hart. Toen deed het iets wat ik totaal niet verwachtte... het ging zitten op mijn rechterenkel en keek me aan. Ik durfde me niet te bewegen want ik wilde dat dit moment bleef voortduren. De boodschap van het roodborstje was mij duidelijk; mijn hart zou worden geheeld, evenals mijn recent geheelde en gerevalideerde enkel die twee jaar tevoren ernstig gebroken was geweest en twee operaties had ondergaan.... Deze éénvogels-actie bracht een diep besef naar boven. De natuur wist waar ik door heen was gegaan en stond klaar om te helpen helen wat ik wilde helen! Een traan vol vreugde rolde langs mijn koude wang naar beneden en het roodborstje vloog weg voor nu. Maar het zou niet de laatste keer zijn.

"Hoe laat zou het zijn?"vraag ik mij af en stop de pen en het dagboek terug in de kleine rugzak. Ik haast mij door de tuin naar het huurhuisje maar zie en hoor onderweg een toestroom van mensen. "Oei, ik ben echt aan de late kant!". Ik besluit het geroezemoes van geluid te volgen en ontdek de grote groep mensen die zich bij het onderste bassin van de Chalice Well waterloop hebben verzameld. Ik kijk rond en zoek naar de bekende gezichten van mijn reisgenoten onder de menigte. Ze zijn er nog niet. Een kleine tweestrijd barst los; ga ik terug naar het huisje om me bij mijn reisgroep te voegen of wacht ik hier totdat ze komen? Het is al zo laat dat ik vermoed dat ze al in aantocht zijn. "Ze zullen zo wel komen" was een geruststellende gedachte en ik besloot te blijven waar ik was. Een lief klein vrouwtje van anderhalve meter hoog met een vertederende wollen ijsmuts á la eskimo staat bij een gevlochten hekwerk en houdt een houten schaaltje met zaadjes omhoog. Met een dankbare glimlach en groetende ogen neem ik een zaadje uit de schaal en loop ermee in mijn hand de trappen langs het hekwerk naar beneden. Daar voeg ik mij stilletjes tussen de mensenmassa. Ondanks de duisternis van de vroege ochtend zijn er toch zeker ongeveer honderd mannen, vrouwen en kinderen in mooie, romantische lange kleding of moderne, warme kleding op deze lente equinox ceremonie afgekomen. Het verwondert me, maar ik voel me ook deel van iets moois en plechtigs, net zoals een kind dat de Heilige Communie gaat ontvangen. Ik ben blij en wacht vol spanning af op wat komen gaat.

Het water van de Chalice Well stroomt door het vesica pisces basinHet stroomafwaarts vloeiende water van de Chalice Well komt onder in de tuin terecht in een bassin dat de vorm heeft van twee in elkaar geklonken ringen, of een "vesica pisces", twee cirkels die samen een ovale overlap hebben in het midden. De overlap heeft de vorm van een ei. En een ei is het nieuwe begin dat alle potentieel in zich heeft. Het blijkt een belangrijke symboliek te zijn in deze ceremonie. Een vrouw met een prachtige uitstraling, de vrouwelijke helft van het echtpaar dat op de Chalice Well past en Lynn heet, neemt het woord en op eenvoudige en hartelijke wijze legt zij uit wat de lente equinox ceremonie inhoudt en hoe deze vandaag zal worden ingevuld. Het exacte tijdstip waarop de lente equinox plaats vindt is om 6:50 in de ochtend. Dat is het moment waarop dag en nacht even lang zijn. Hierdoor staat dit moment symbolisch ook voor natuurlijke balans en evenwicht. Hier en nu zaaien wij een zaadje dat zal groeien in de komende jaarcyclus en dat vrucht zal dragen! Dit is waarom wij bij elkaar gekomen zijn. Wij eren de Natuur want met dit nieuwe lenteseizoen schenkt zij ons wederom een nieuw begin. En dat is deze reis ook voor mij, een compleet nieuw begin.

Tijdens de toespraak rondom het in de ochtendschemer gehulde bassin houd ik het zaadje in mijn hand. Ik ben mij heel erg bewust van het enorme potentieel dat dit ene kleine zaadje in zich draagt. Ik zou dit zaadje kunnen laden met mijn wens voor het komende jaar en alleen ik kan ervoor zorgen dat het zaadje alles krijgt wat het nodig heeft om te groeien. Het is belangrijk om het zaadje regelmatig water te geven en om onkruid rondom het zaadje te wieden zodat de weg voor groei vrij blijft. Een krachtige impuls van waarheid raakt mijn hart. Blijdschap, vreugde en golven van liefde vullen mijn hart dat bijna uit elkaar lijkt te willen spatten.

In de stilte begint een man op een kleine djembé een traag hartslagritme te trommelen. Hij maakt zich los van de groep en loopt voor de menigte mensen vooruit naar de twee grote, oeroude, taxus bomen die iets hogerop in de tuin staan. Precies in het centrum tussen deze twee bomen is een punt van evenwicht en balans. De mensen vormen een grote cirkel rondom de bomen. Hier op deze plek nemen wij één voor één in het centrum van de cirkel van mensen plaats en dansen om onze eigen as heen alsof we alle oude gewoonten, oude overtuigingen en denkpatronen van ons af willen schudden zodat we vrij van onnodige ballast de nieuwe jaarcyclus in kunnen stromen. In het midden van de bomen en de grote kring van mensen steek in mijn handen uit naar de lucht in een gebaar van onuitsprekelijke dankbaarheid voor de kans die de Natuur ons geeft, telkens weer! Ik draai rond en rond, met mijn ogen bewust open, en zie voor mijn innerlijke oog hoe ik alle restjes oud leed van mij af schudt.

Na dit reinigingsritueel loop ik in stille devotie naar King Arthur's Court, de plek waar het genezende Chalice Well water uit een yoni-achtige spleet over de rotsen naar beneden loopt en door een smalle waterloop een klein waterbassin in stroomt. Pas op een latere reis zou ik leren dat op deze plek een kruispunt van twee aardse energielijnen herbergt en dat de energie ervan resoneert met de energie van het hart chakra. Vanuit dit kleine, kuithoge, waterbassin stroomt het magische water verder naar beneden, naar de plek van het grote vesica pisces basin waar deze ceremonie begon. Het water is roodachtig van kleur door het hoge ijzergehalte en geeft daardoor het water symbolisch het gevoel mee van de energie van vrouwelijke kracht. Het rood van bloed, van menstruatie, van het baren van nieuw leven.

King Arthur's court in de Chalice Well tuinenEr is nog steeds geen daglicht en deze mysterieuze plek wordt verlicht door tientallen waxinelichtjes die aan weerszijden van de waterval staan opgesteld en in de kleine nissen in de zwijgende muren die deze plek bewaken. De mensen en die voor mij gingen bij de taxusbomen staan hier al in meditatieve stilte bij elkaar. Geduldig wachten wij totdat alle mensen hun spiraaldans tussen de bomen gedanst hebben. Terwijl ik hier sta voel ik mij ontzettend vredig en liefdevol. Een tijd lang sta ik stil en verbonden te genieten van de sfeer.

Naast de waterval, bovenaan de stenen trap, verschijnt een man. Michael, het mannelijke deel van het echtpaar dat de Chalice Well beheert, spreekt: "Over een paar minuten zal de bel gaan die het moment van de Lente Equinox aangeeft. Hierna volgt één minuut stilte. Denk na over wat je in jezelf wilt helen. Waar wil je van gereinigd worden? En waar wil je in geïnitieerd worden? Spreek dit voor jezelf uit wanneer de bel gaat en weet dan dat het zo zal zijn!"

De stilte onder ons allen werd opgeluisterd door het geluid van het koude, stromende water en het vrolijke lente-lied van een roodborstje dat op een tak van een nabije boom. Ik wist wat ik wilde. Toen luidde de bel.

"Zo zal het zijn!"

Één voor één nemen scheppen wij in eerbied een handvol water uit het beekje en dopen onszelf ermee. Wanneer het koude water mijn kruin raakt, spat een tintelend gevoel van nieuwheid door mij heen. Ik realiseer mij dat deze doop een compleet nieuw begin inhoudt, op alle fronten! Het magische water wast het oude, zware en verdrietige in mij schoon en maakt een begin aan de heling ervan. Een nieuw leven met nieuwe kansen op geluk, vreugde, genezing en liefde wacht op mij.

De Chalice Well bron met Lente Equinox versieringDe menigte komt in beweging als de trommelaar het ritme weer oppakt en ons over een smal pad leidt dat dwars door de chakra-borders voert en ons naar de bron zelf brengt. De plek waar ik eerder deze ochtend een vrouw de bloemenkrans neer zag leggen. Nu leggen meerdere mensen in stilte de door hun meegebrachte bloemen neer op de stenen rand rondom de bron. Dit hele proces wordt zachtjes begeleid door het voortdurende getrommel dat zich een weg baant naar het onderbewustzijn en een soort van prettige trancetoestand teweeg brengt. Als iedereen de tocht naar de bron heeft afgelegd zijn we inmiddels een hele tijd verder maar er is geen ongeduld, geen onvrede, geen haast. Alleen maar liefde. Ik kijk rond en zie de grote verscheidenheid aan mensen, en hun intenties. Er zijn mensen die de stilte verbreken door te spreken of te zingen over datgene wat op hun hart en tong ligt. Iemand leest een prachtig gedicht voor waardoor een trage traan zich stilletjes een pad over mijn wang baant. Als het laatste woord vervaagt in de wind is er niemand die klapt, maar de stilte is zwanger met de overweldigende emotie van dankbaarheid. Een man met een sjamanentrommel begint een ontroerend Indiaans lied te zingen. Zijn stem is slechts zuiver van puurheid maar niemand neemt de gebroken tonen onder een kritische loep. Ik heb nog nooit zoveel verbondenheid gevoeld onder mensen. Wat een voorrecht om dit mee te mogen maken.

Na afloop van de ceremonie was er koffie en thee rondom een vuurkorf en daar trof ik ook mijn reisgenoten aan. Terwijl zij met elkaar spraken, nipte ik aan mijn heerlijk warme koffie in mijn koude handen en genoot nog na van dat ik zojuist had beleefd. De hele ceremonie was ontzettend mooi en mijn hart staat wagenwijd open van liefde én vreugde! Ik voel het. Ik voel me als een kind op de drempel naar een nieuwe wereld. Klaar voor nieuwe avonturen.
"Vanaf deze lente equinox gaan we groeien!"

Heart Blessings,

© Nathascha Heijen

Gastenboek

ugotiliwe
kredyt dla firm online (http://szybkie-pozyczki-on.pl)
vrijdag 15 december 2017
anijoj
pożyczki pozabankowe pod zastaw nieruchomości (http://superpozyczki.com.pl)
vrijdag 15 december 2017
afamoqoz
nowe pożyczki online bez bik (http://superpozyczki.com.pl)
vrijdag 08 december 2017
hillary
find more (https://forum.chandrakantha.com/profile/5763801)
vrijdag 08 december 2017
ireqakuh
tania pożyczka pozabankowa (http://szybkie-pozyczki-on.pl/)
vrijdag 08 december 2017
brena
his explanation (http://gamingowiec.weebly.com)
woensdag 06 december 2017
Coreen
how to get more fans on musically (https://lossantosliferp.com/user/musiker)
maandag 04 december 2017
agnella
Fortnite v-bucks (https://www.atrgamers.com/profile/2661-forter/)
zaterdag 02 december 2017
edusasu
48 year old Other Spatial Scientist Harrold from Etobicoke, usually spends time with interests which include aeromodeling, click here (http://yolab.info/internet-word-of-advice-for-everyone/) and fitness. that covered visiting Tsingy de Bemaraha Strict Nature Reserve.
woensdag 29 november 2017
arabyri
Się ogólnie rzecz żądanie twarze, portal o tylko tym muzyku nakręcono więcej filmów. Wypadałoby jakiś zamysł z całego lub z części legalnym Polsce myślą, iż najbardziej popularnych liniach gości weselnych zabiega pokazać się sprawę biorąc portfolio panieński (http://tinyurl.com/y8kttyoo) władzę, bo różny osób.
dinsdag 28 november 2017
facebookTwitter-2youtube-2blogger

Nieuwsbrief


Blijf op de hoogte van het laatste nieuws!

logo-clean-bits-nl-120